Fic :  Kuroko no Basket.
 
เรื่อง : I will keep you in my memories forever.
 
รหัสคู่ : เขียวแดง [มิโดริมะ X อาคาชิ]
 
 
--------------------------------------------------------------------------------------------
-----------------------------------------------------------------
------------------------------
 

Akashi.....

 

I will keep you in my memories forever.......

 

 

แสงแดดที่ทอผ่านกระจกบานใสของหน้าต่าง แสงแดดอ่อนๆของมันกระทบที่เปลือกตาร่างสูงที่กำลังนอนอยู่

 

ในช่วงของวันหยุดยาวที่นานๆทีจะมีบ้างซักที เมื่อรู้สึกว่าทนไม่ไหวกับแสงที่ก่อกวนจึงพยายามจะขยับตัว

 

และหันหน้าหนีแสงที่เข้ามา แต่ทว่าต้องชะงักไปนิดหน่อยเพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรอยู่ข้างกายเขา

 

จะเป็นหมอนข้างก็ไม่ใช่เพราะมันอุ่นผิดปกติ สมองเริ่มทวนแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี่ 

 

แต่ไม่นานก็รู้แล้ว เด็กหนุ่มจึงลืมตาตื่นขึ้นมาทันที ดวงตาสีเขียวที่มีขนตางอนๆได้มองคน คนนึงที่นอนอยู่ข้างกาย

 

ผมสีแดงที่แสนคุ้นตานี้ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็กัปตันของเขา กัปตันของทุกคนในทีมปาฏิหาริย์นั้นเอง

 

"อืม...."

 

เสียงอืออาเล็ดออกมาจากริมฝีปากอาจเพราะการขยับตัวของมิโดริมะทำให้ร่างบางรู้สึกตัวตาม

 

เด็กหนุ่มที่สูงราว 190 ได้เอื้อมมือกอดคนที่นอนข้างๆไว้แน่น

 

"...อาคาชิ...."

 

เสียงทุ้มเอ่ยปากเรียกชื่อของผู้ที่โดนกอด ตั้งแต่ที่พบเจอครั้งแรกจนถึงตอนนี้

 

เขารู้สึกว่าอยากครอบครองคน คนนี้มาก และต้องการทุกสิ่งของ คน คนนี้ด้วย แต่ไม่รู้ทำไม

 

เขาถึงได้รู้สึกสังหรณ์ว่า มันไม่มีทางจะเป็นไปได้ มันจะมีอะไรที่เกิดขึ้นทำให้เขาไม่สามารถสัมผัสได้อีก

 

เพราะแบบนั้น เขาถึงต้องการช่วงเวลาที่มีอยู่ตักตวงให้มากที่สุด แต่......

 

.....มันไม่เคยพอ.....

 

............................................

 

................

 

....

 

 

"คิดอะไรอยู่ ?"

 

เสียงหวานที่ปนแหบๆได้เอ่ยถาม ดวงตาสีแดงจ้องมองใบหน้าของคนตรงหน้าอย่างสงสัย

 

มิโดริมะยังคงมองกลับ แล้วเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม

 

"ก็คิดว่า...ช่วงนี้มีความสุข"

 

เสียงทุ้มเอ่ยแล้วก้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่ เขารู้สึกว่าพอได้อยู่ใกล้ชิดแบบนี้แล้ว

 

เขาสามารถทำอะไรหลายๆอย่างจนเหมือนไม่ใช่ตัวเขาเองยังไงก็ไม่รู้ด้วยซ้ำไป

 

"มีความสุข...คนที่มีความสุข เขาไม่ทำหน้าเหมือนคนแก่กันหรอกนะ"

 

อาคาชิพูดแซวแต่ก็ต้องไอออกมาเพราะแสบคอ 

 

"ไหวมั้ย ?"

 

มิโดริมะถามอย่างเป็นห่วงแต่แอบรู้สึกดีหน่อยๆ เพราะเมื่อคืนคงหนักไปจริงๆ แต่จะให้ทำยังไงได้ก็เสียงของ

 

อาคาชิ เซย์จูโร่คนนี้พอทำให้ครางออกมาก็ทำเอารู้สึกมีอารมณ์ได้ถึงสุดจริงๆ

 

"ฉันไหว...."

 

และเป็นไปตามที่คาดไว้ คำตอบจะต้องออกมาแบบนี้ ทั้งที่ร่างกายจะไม่ไหวแต่จิตใจที่ดื้อด้านนั้น

 

มันก็เป็นเสน่ห์อีกด้านของเจ้าตัวหละนะ มือแกร่งและใหญ่กว่าได้จับลูบไปตามผิวกายของเด็กหนุ่มผมีสีแดง

 

ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยกัดและรอยจูบ มิโดริมะดึงให้อาคาชิลุกขึ้นมานั่งแล้วจับกอดอีกครั้ง จมูกโด่งสันได้รูป

 

ไล้สัมผัสไปตามซอกคอขาวแล้วสูดดมกลิ่นกายที่หอมจนอดไม่ได้ที่จะกัดทิ้งรอยไว้อีก และทับซ้ำรอยเดิม

 

"มะ....มิโดริมะ"

 

และทุกครั้งที่เขาทำแบบนี้ อาคาชิก็จะสะดุ้งเพราะความเจ็บปนเสียว

 

มือเล็กๆ ก็จะจิกข้อแขนเขาเป็นการตอบแทน แน่นอนว่าทั่วแผ่นหลังเขาเองก็คงจะมีแต่รอยด้วย

 

"ฉันรักนาย...อาคาชิ"

 

เสียงทุ้มกล่าวกระซิบที่ข้างหู และจากนั้นบทรักก็เริ่มบรรเลงอีกครั้งนึง

 

 

---------------------------------------------------------------

---------------------------------------

 --------------

 

ทั้งเสียงที่ร้องออกมาจากริมฝีปากเล็กๆ ที่ฟังแล้วรู้สึกมีอารมณ์ได้ตลอด

 

ทั้งกลิ่นกายที่หอมหวานจนอยากจะกลืนกิน

 

แม้แค่ช่วงเวลานี้เท่านั้น

 

ที่ฉันจะเก็บนายไว้

 

และจะเก็บไว้ตลอดไปในความทรงจำของฉันเท่านั้น

 

อาคาชิ.....

 

-----------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------

** ก็ All แดง //ยิ้มๆ// ชอบมากๆ แต่ยังวาดไม่ได้เลยแต่ง

ฟิค เล่นๆไปเพื่อสนองตัวเอง **

Comment

Comment:

Tweet